Hotel Van Oombergen (voormalig Dammansteen), Koningstraat 18, Gent.
Beschermd monument, 26 maart 1990.

Het perceel waarop dit gebouw staat strekte zich eertijds uit tot aan de Vlasmarkt en de Baaisteeg, en was eigendom van de familie Damman, die er een "steen" bewoonde. Leden van die familie waren heer van Oombergen. In 1745 werd de woning aangekocht door de bekende architect David 't Kindt, die er een nieuw gebouw deed oprichten. Het werd zijn meesterwerk en geldt als één van de best geslaagde voorbeelden van het Gentse rococo.

Vanop het Grootkanonplein, over de Vrijdagmarkt heen, heeft men een ongehinderd uitzicht op de magistrale goudkleurige gevel in zandsteen. Het centrale deel van drie bouwlagen en drie traveeën wordt aan weerszijden geflankeerd door een lager deel van slechts twee bouwlagen en één travee.

De middenpartij wordt afgelijnd door uitgeronde hoekpilasters die samen met de geblokte pilasters van de middentravee het hoofdgestel dragen. Hierboven verheft zich een grillig gebogen fronton met ossenoog, waarachter zich een indrukwekkend maar sierlijk koepelvormig dak bevindt. Deze koepel wordt bekroond door een smeedijzeren sfeer die de aardbol voorstelt. Dit ornament werd toen vaak gebruikt en was het symbool van de universele macht. Het hotel Van Oombergen is het enige in Gent waar deze wereldbol bewaard is gebleven.  De lagere zijtraveeën met Franse voegen zijn eveneens afgewerkt met een gebogen klokvormig fronton.

Kenmerkend voor dit gebouw zijn de smaakvolle dynamische rococo siermotieven in blauwe hardsteen, die het rijke aspect van de gevel verhogen. De boogvelden van de frontons zijn voorzien van rocailles en putti, de consoles onder de kroonlijsten zijn volutevormig uitgewerkt. Meest opvallend hierbij zijn de gekapte draperingen aan de vensterdorpels van de bovenverdiepingen.

De interieurindeling is die van een herenhuis : koetspoort met deur naar de tuin, waar vroeger de stallingen stonden, eretrap, eenvoudige indeling in grote kamers voor representatieve doeleinden. Heel het interieur is in rococostijl uitgevoerd : marmeren schoorstenen, stucplafonds, muurkasten, lambrisering, grisailleschilderijen in de supraporta's enz..

Het gebouw werd via een openbare verkoop in 1892 eigendom van de Belgische Staat, die er de zetel vestigde van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.