De herenwoning ontstond door de samenvoeging van twee diepconstructies en kreeg in 1754 een aankleding in rococostijl. Deze oorsprong legt wellicht uit waarom de huidige woning zo diep is. Achteraan, aan de Lieve, staat het hoge koetshuis. Het is nu deels gesloopt en wordt door een modern gebouw met de woning verbonden. Heel de constructie kreeg een 18de-eeuwse aankleding.

De gevels zijn omgeven door een omlijsting, waarvan de verticale elementen over beide bouwlagen verbonden zijn. Het effect hiervan is dat de muurdammen het karakter krijgen van kolossaalpilasters en aan de gevelcompositie een vertikaal accent geven. Aan de natuursteenplint onderaan beantwoordt een ontwikkeld hoofdgestel (architraaf, fries, kroongootlijst). Voor- en achtergevel zijn symmetrisch geritmeerd door muurdammen die in breedte verschillen; het geheel wordt bekroond door een driehoekig fronton (met datum MDCCLIV = 1754). De mansardebewaking is diskreet gehouden. Het raamwerk bestaat doorgaans uit houten kruisramen met kleine roede-indeling. In kontrast daarmee staat de rechthoekige koetspoort. Het karakter hiervan (geblokte rechtstanden, voluten, neuten, puttahoofd, hoorn des overvloeds) is nog barok.

Het interieur heeft ondermeer een ingang met smalle trap, waarvan de paal fijn bewerkt werd. In diverse kamers bleef het lijstwerk bewaard, samen met een aantal stucmotieven, alsook marmeren schouwen in late rococo en Lodewijk XVI-stijl.